HOERA HET IS GELUKT (uit 2003)

Ik ben zo blij voor Alexander en Maxima. Het is ze zomaar gelukt. "We hebben het eerst een jaartje rustig aan gedaan. En toen we het wilden, was het er meteen! We zitten in de kopgroep van jonge echtparen. Maar luister Amigos, het wordt geen tweeling hoor, want we hebben geen behandeling ondergaan". En ik, ik voel me in de steek gelaten. Hoe langer het blijde nieuws uitbleef, hoe meer ik me verwant ging voelen. Bij òns duurde het 8 jaar en 4 maanden. Niks kopgroep, ver achter het peloton. Hoera, het lukt hen ook niet meteen, dacht ik dus. Ik ken de taferelen in de slaapkamer uit de eerste hand. Na een paar maanden onbeschermd vrijen zegt Max tegen Alex: Mjerde, ik ben weer ongesteld geworden. Beatrix informeert voorzichtig. Maurits grapt of Alex wel weet hoe het moet. Bernhard grapt of hij het even voor zal doen bij Maxima. De spontane lust is ver te zoeken als Alex zijn zaad moet sparen tot de thermometer het startschot geeft. Hoera, het is gelukt, maar het is me veel te vroeg. Ik kan nu niet meer fantaseren over aan wie het lag. Als ik hen beiden zo zag, dacht ik eerder aan sloom zaad dan aan verkleefde eierstokken. En wie weet, misschien hebben mijn vrienden zo ook wel over mij gedacht. Maar aan mij lag het niet. En aan hen ligt het niet. Nee, nee Amigos. We hebben geen behandeling ondergaan. We zijn zo vruchtbaar als een konijn. Wij zijn superpotent. Maar ik eis genoegdoening. Niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen die ook zonder enige lust heeft liggen zwoegen. Voor wie zijn grenzen overschreed in KI-lab of IVF-kliniek. Voor iedereen die elke maand nog hoopt of rouwt. Alex en Maxima, wij hebben het recht om te weten hoe het ging, tot in de details. Beleg opnieuw een persconferentie en vertel de waarheid. Haal opnieuw de voorpagina's met het echte verhaal. Hoera, het is gelukt, maar vraag niet hoe.

<terug